Łodzie Akermanu (2015-2018)

Wspominałem już na swoim profilu że za wszelką cenę próbuję zapisać proces twórczy. To ta chwila jest dla mnie najważniejsza. Skończone dzieło pozostawiam w terenie na pastwę natury i ludzi. Czasem sam je niszczę – palę. Często wracam do tego miejsca, rejestruję zmiany fizyczne moich obiektów. Pokazuję je na przestrzeni czterech pór roku. Tym razem po trzech latach wróciłem do Hołowna. Łodzie Akermanu w Krainie Rumianku mają się dobrze, nadal płyną i to mnie bardzo cieszy!

Łodzie Akermanu (2015-2018)
Na motywach sonetu Adama Mickiewicza
Stepy Akermańskie.
„Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi;
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy burzanu.
Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurchanu,
Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Tam z dala błyszczy obłok? tam jutrzeńka wschodzi?
To błyszczy Dniestr, to wzeszła lampa Akermanu. …”

Reklamy

Ahoj tam na lądzie!

Ahoj tam na lądzie! Do Hołowna znów przypłynęły Łodzie Akermanu. Przypłynęły po rumianek i kobiety!

Łodzie Akermanu
Na motywach sonetu Adama Mickiewicza
Stepy Akermańskie.

„Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi;
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy burzanu.

Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurchanu,
Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Tam z dala błyszczy obłok? tam jutrzeńka wschodzi?
To błyszczy Dniestr, to wzeszła lampa Akermanu. …”

Łodzie Akermanu trzy lata temu