Stary sad

To tytuł drugiej instalacji która ma powstać we wsi Hołowno w Krainie Rumianku. Teren dawnego siedliska porasta stary sad. Pomyślałem że to dobry kierunek działania. Słowo sad dobrze się kojarzy a stary, zapowiada dodatkowe tajemnicze emocje. Sady, tradycyjnie otaczające wiejskie gospodarstwa idą pod piłę. Niestety tracimy kolejną część urody krajobrazu wsi polskiej. Wielkie pięćdziesięcioletnie jabłonie rodzą jabłka o niemodnych już nazwach. Pyszne owoce ale małe, trudne do sprzedania. Dawne sady z rozłożystymi jabłoniami, z bielonymi pniami, otwarte oazy zieleni dawały przyjemny cień. Pod drzewami często stały ule. Różne gatunki jabłoni i grusz, wiosną w powodzi kwiatów, jesienią z gałęziami uginającymi się od owoców.

Zmieniły się gusta mieszkańców wsi, sady przydomowe przestały być atrakcyjne. Ich miejsce zajmują kwiaty i ozdobne krzewy. Zamiast jabłoni, grusz czy wiśni obejścia „zdobią” gęste szpalery tuji …

Epitafium dla starej jabłoni

„Trochę chrustu, drewna na ognisko
i to już jest wszystko,
co po niej pozostało.
Tyle lat… tyle jabłek soczystych…
Tak mało…”

anhan

A dzisiejsze, nowoczesne, jednogatunkowe „sady” to wielkie ogrodzone siatką fabryki owoców, gdzie jabłonie nie przypominają drzew.

Stary sad – Spis materiałów:

  • Gałęzie, konary drzew, grubość 10-15 cm, długość 200 cm, szt. 10 lub sterta
  • Stare bale drewniane ze spichlerza
  • Lina jutowa grubość 20 mm, 30 m długości
  • Kamienie większe średnica 50-60 cm, szt. 4
  • Kamienie mniejsze średnica 5/10/15 cm (mniej więcej wielkość pięści) ilość: dwie, trzy taczki
  • Trzech, czterech pomocników
  • Transport instalacji do sadu i montaż – traktor z przyczepą, samochód ciężarowy?
  • Inne …

projekt wizualizacja DSC_0084

Reklamy

Wystawa w Kozienicach

Przypominam i nadal zapraszam na trwającą wystawę w Muzeum Regionalnym w Kozienicach. Wystawa potrwa do 3 maja 2015 r. Muzeum czynne jest codziennie oprócz poniedziałków od 9:00 do 15:30

Oprowadzenie kuratorskie Sławka Zawadzkiego po wystawie OKNA KONTROLNE. Drugi materiał filmowy zrealizowany tym razem przez TV „Nasz Powiat” w Kozienicach. Zapraszam od 15 minuty z sekundami, dokładnie 15:30

Łodzie Akermanu

Land Art, pielgrzymy, pylony, bramy. Pojawiła się propozycja na postawienie kilku obiektów w ciekawym miejscu – Kraina Rumianku we wsi Hołowno. Do zagospodarowania jest stary sad i wielka łąka nad rzeką. Przestrzeń otwarta po horyzont. Aż chce się zacytować wieszcza.

„Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi,
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy burzanu. ”

Tytuł roboczy jednej z instalacji „Łodzie Akermanu” Jest przestrzeń i pozytywna energia. Zapowiada się ciekawie.

Kraina Rumianku http://www.krainarumianku.pl

Moje zdjęcia z Hołowna na Facebooku: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.2195840977726.131822.1298255904&type=1&l=ef4d1f636e

DSC_0082        DSC_0071

DSC_0083

DSC_0055

DSC_0063

DSC_0085

DSC_0094

DSC_0022

p2

p1

OKNA KONTROLNE – reportaż z otwarcia wystawy

Zgodnie z zapowiedzią ukazał się krótki reportaż z otwarcia wystawy w Kozienicach. Materiał zrealizowała Telewizja Lokalna „KRONIKA KOZIENICKA” Kozienickiego Domu Kultury im. Bogusława Klimczuka. Starałem się jak mogłem wytłumaczyć o co chodzi w nazwie wystawy. Skąd taka inspiracja i dość nietypowe materiały. Czas trwania filmu 3 minuty z groszami. Zapraszam do obejrzenia.

Po otwarciu wystawy, podczas rozmów przy lampce wina, padło kilka ciekawych zdań. Może trochę wyrwane z kontekstu ale myślę że warte zanotowania. Pamięć ludzka jest zawodna więc pozwolicie że je tu zapiszę.

  • Materiały naturalne w sztuce to bardzo dobry wybór. Dzięki nim mamy ekologiczną i naturalną utylizację sztuki współczesnej. Gdyby nie to, zaśmiecilibyśmy świat różnymi dziwnymi obiektami.
  • Rzeźba monumentalna z drewna to dzieło dość ulotne. Natura jest bezlitosna, zniszczy je w ciągu kilku lat.
  • Stawiając obiekt, instalację, w otwartej przestrzeni publicznej artysta powinien liczyć się z ewentualnym zniszczeniem tej pracy. Siłą niszczącą będzie natura bądź inni ludzie.
  • Niszczące działania „odbiorców” „sztuki współczesnej” traktowane są jako wandalizm. Nie do końca się z tym zgadzam. Według mnie jest to też rodzaj krytyki, brutalnej ale krytyki, szczególnie kiedy „dzieło” jest wykonane na zamówienie polityczne, czyli pod z góry postawioną tezę.
  • Dzieło ma być wielkie i monumentalne jak orkiestra symfoniczna.
  • Sztukę tworzą nieliczni dla nielicznych.
  • I ostatnie zdanie. Uwaga, tu padnie wielkie słowo 🙂 Sztuka jest moją drugą ojczyzną.

Kozienice 27.03.2015 r.